दिपिकाचे डोळे उघडले. फक्त ५ वाजले होते. “झोपेनेही साथ सोडली की काय!” तिच्या मनात आलं. समोर दिवस आ वासून अस्ताव्यस्त पसरला होता. ती उठली पण एव्हढ्या लवकर काय करणार म्हणून परत झोपली. करोना येऊन २ वर्ष आणि नोकरी जाऊन बरोब्बर एक वर्ष. छतावर पंखा गर गर फिरत होता. त्याच्या कटरकट्ट कटरकट्ट आवाजाची एक त्रासदायक लय निर्माण झाली होती.
पूर्ण वाचा
कामवाली बाई आणि तिचे प्रताप
मबईत तरी अशी प्रथा आहे की कामवाली बाई कोणत्या ना कोणत्या कामासाठी असतेच. आणि ज्यांच्याकडे नाही ते तिची स्वप्न बघतात. पण कामवाली बाई असणं हे सोप्पं काम नाही राव. नुसतं बाई मिळाली म्हणून खुश होऊन चालत नाही… तिच्याबरोबर जमवून घेताना मालकिणीच्या सहनशक्तीची परीक्षा असते! आणि तिच्या कंपलेंट्स ऐकून घेणं हे मालकाचं रोजचं महत्वाचं काम. चला तर मग
पूर्ण वाचा
इरादे
तनहाई की चादर पे
उम्मीदों की बुनाई…
सांज सवेरे आते जाते
यादे ढेर सी आई…
पूरा पढ़िए
सुंदर या दुनियेत
कशी जमते मैत्री
कुठून जुळतात नाती
एकाच वेळी दोन मनं
एकंच गाणं गाती…
पूर्ण वाचा
जिये जा रहे थे
जिये जा रहे थे फिसलती रेत की तरह
कुछ पाने का जज्बा न था
पूरा पढ़िए
और…
तुम आये थे तब की बात है
जिंदगी खूबसूरत बारिश थी
अब सिर्फ
पूरा पढ़िए
सोम्या आणि गोम्या
शिवकृपा सोसायटी, पहिला मजला, रुम नंबर २. इथे राहत होते सोम्या उर्फ सोमनाथ दिघे. वय वर्ष ६० असलं तरी तरतरीत, निरोगी आणि हसतमुख. त्यांचे सगळे मित्र त्यांना प्रेमाने सोम्या म्हणत. आपण पण सोम्याच म्हणू. सकाळी नियमित योगा, वृत्तपत्र वाचन, वेळेवर नाश्ता, जेवण. सगळ्या बाबींमध्ये व्यवस्थित सुसूत्रता. त्यांच्या प्रेमळ स्वभावामुळे त्यांचे खूप मित्र होते. मितभाषी असले तरी ज्यांची त्यांच्याशी ओळख होई ते त्यांना कधी विसरत नसत. खूप जणांना पुढे होऊन पैशाची मदत केली होती त्यांनी. त्यात त्यांची गोड बोलण्याची सवय अतिशय लाघवी होती.
पूर्ण वाचा
मलाही वाटतं
मलाही वाटतं
माझ्यावर कुणीतरी
मनापासून प्रेम करावं…
अपेक्षांच्या पलीकडे
सुंदर एक नातं असावं…
थोडं त्याने बदलावं
थोडं बदलेन मी
आमचं एक छानसं
घरकुल व्हावं…
मलाही वाटतं
पूर्ण वाचा
